მარტივი არ არის მთელი კარიერა ერთ გუნდს მიუძღვნა. ფეხბურთში ამის არაერთი პრეცენდენტია და თითოეული მათგანი თავისი არსებობით უნიკალურია.
ის უამრავი გულშემატკივრის კუმირი იყო და დღემდე რჩება, მიუხედავას იმისა, რომ ბუცები ლურსმანზე დაკიდა.
ის არა მხოლოდ მის სამშობლოში, ზოგადად მსოფლიოში უამრავი ბავშვის შთაგონების წყარო გახდა, რათა საფეხბურთო სექციაში სიარული დაეწყოთ.
ფრანჩესკო ტოტი – უდიდესი ფეხბურთელი, რომელიც „რომას“ და იტალიის ნაკრების თიკუნი იყო. ის მოედანზე ნამდვილი გლადიატორი გახლდათ.
პრაიმსპოსრტის რუბრიკაში „სპორტული მოგონებები“ დღეს სწორედ ფრანჩესკო ტოტის შეხვდებით.
“1989 წელი იყო, რომში ჩემი სახლის კარზე კაკუნის ხმა გაისმა. კარის გასაღებად დედაჩემი ფიორელა მივიდა. როდესაც დედამ კარი გააღო, იქ რამდენიმე უცნობი მამაკაცი დახვდა, რომლებმაც თავი სპორტულ დირექტორებად გააცნეს. მაგრამ ისინი “რომადან” არ იყვნენ. წითელი და შავი ფერის ტანისამოსი ეცვათ.
“მილანიდან” იყვნენ და უნდოდათ, რომ მათ გუნდში მეთამაშა. ნებისმიერ ფასად აპირებდნენ, რომ “როსონერიში” გადავსულიყავი. მალევე დედამ ხელები ცაში აღმართა… როგორ ფიქრობთ, რა უთხრა მან იმ ჯენტლმენებს?.
ერთ რამეს გეტყვით – რომში მყოფ პატარა ბავშვებს მხოლოდ ორი ვარიანტი აქვთ: ან ყვითელ-წითელი ფერი უნდა აირჩიონ, ან ლურჯი და თეთრი. “რომა” ან “ლაციო”. ჩვენ ოჯახში მხოლოდ ერთი შესაძლო ვარიანტი იყო!” – ეს ფრანჩესკო ტოტია.
