მისი კარიერა ორ ათეული წელი გაგრძელდა და იტალიის ნაკრების მაისურაც 28-ჯერ მოირგო. ჯანლუიჯი ბუფონის სახით ისეთი კუნკურენტი ჰყავდა, გასაკვირი არ არის, რომ უმთავრესად სარეზერვო მეკარედ მოიაზრებოდა, მაგრამ 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ძირითად მეკარედ გადაიქცა. მიზეზი კი ბუფონი ტრავმა იყო, რომელიც ჯიჯიმ ტურნირამდე 8 დღით ადრე მიიღო.
ტოლდომაც ჯიჯი ღირსეულად შეცვალა და იტალიის ნაკრების ფინალში გასვლაში დიდი წვლილი შეიტანა. საბოლოოდ, „სკუადრა აძურა“ კონტინენტის პირველობის გადამწყვეტ მატჩში საფრანგეთის ნაკრებთან დამარცხდა. საკლუბო კარიერის ძირითადი ნაწილი კი „ფიორენტინასა“ და „ინტერში“ გაატარა.
პრაიმსპორტის რუბრიკაში „სპორტული მოგონებები“ დღეს სწორედ გამოჩენილ იტალიელ მეკარეს შეგახვედრებთ.
„ეს შობამდე მოხდა. მეუღლესთან და მეგობრებთან ერთად რესტორანში გავეშურე. მაგიდასთან ჩემი მეგობარი ალბერტოც იჯდა. მან, რატომღაც დაბადების თარიღი მკითხა და შემდეგ მითხრა, რომ მნიშვნელოვანი დრო ახლოვდებოდა ჩემს კარიერაში – „შენ ევროპაზე ითამაშებ“.
მესიამოვნა მისი სიტყვები, მაგრამ ვუთხარი, რომ მხოლოდ რიგითი მეკარე ვიქნებოდი, თუმცა ის მიკიჟინებდა, რომ ჩემპიონატის გმირი გავხდებოდი. „ალბერტო, ძირითადი მეკარე ბუფონია. შეგიძლია ფლორენციაში ჩამოხვიდე და ყავაზე იქ დამპატიჟო“ – მივუგე მე.
ივნისის თვეში, ნორვეგიასთან მატჩში ჯიჯიმ ტრავმა მიიღო. რამდენიმე დღეში ტელეფონის ზარია: „მოვა დღე, როდესაც ყველა შენზე ისაუბრებს. ციფრები არ ტყუიან, ყველაფერი ემთხვევა. მეკარე ხარ და ბევრი პენალტი იქნება, მაგრამ არ შეშინდე, შენ მთავარი გმირი გახდები“.
მატჩზე ამ ფიქრებით გავედი, დანარჩენი კი მთელმა მსოფლიომ იცის. ყველაფერი ახდა. როდესაც სტამმა ბურთი ხარიხას გადააცილა, მომღიმარმა ხელები ავღმართე და ორჯერ ვიყვირე – ალბერტო, ალბერტო!.
ეს ჩემი შეშლილი მეგობარი ალბერტო ფერარინია“
