შოთა არველაძემ, “ფორმულასთან” ინტერვიუში, დიეგო მარადონასთან შეხვედრა ემოციურად გაიხსენა.
“მარადონას სიკვდილზე რამდენიც ახლა ვიტირე, 48 წლის ვარ და მსგავსი რამ არ ყოფილა არასდროს. ხანდახან, ფეისბუქზე კუსტურიცას ფილმი შემხვდა ხოლმე, რომ მღერის და ტირის – “ოლე ოლეეე დიეგოო” და თავის სახელს არ ამბობს, რადგან ეს სიმღერა თავად მასზეა.
პირველად, როცა შემხვდა ისე ჩამეხუტა, რომ დათო ტურაშვილს ვუთხარი – აი შენ, წარმოიდგინე, ილია ჭავჭავაძე, რომ შეგხვედროდაო. ისე ჩავეხუტე დიეგოს, ჩემი თვალები ემოციებს ვეღარ აკონტროლებდა. ჩემთვის მიქელანჯელო, მარადონა და ჩარლი ჩაპლინი ერთ სიბრტყეში არიან”, – თქვა შოთიმ.
