12 ნოემბერი და ჩრდ. მაკედონიასთან მარცხი ქართველ გულშემატკივარს ალბათ კიდევ დიდხანს ემახსოვრება გველის ნაკბენივით. არსებობის ისტორიაში, საქართველოს ნაკრებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვან დაპირისპირებას მტკივნეული დასასრული ჰქონდა. ევროპის ჩემპიონატის საგზური ერთი ხელის გაწვდენაზე იყო, მაგრამ შანსი ხელიდან იქნა გაშვებული.
ახლო წარსულში ერთ-ერთი გამორჩეული ფეხბურთელი, საქართველოს ნაკრების საუკეთესო ბომბარდირი შოთა არველაძე, რომელმაც ახლახანს უზბეკური „ფახთაქორის“ მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა და ახალი შემოთავაზებების მოლოდინშია, გადაცემაში „სპორტი დიდ ქალაქში“ იმ ავადსახსენებელ მატჩს გამოეხმაურა და საინტერესო კომენტარი გააკეთა:
„ვერავინ გაათვითცნობიერა ეს რა მატჩი იყო. ვერავინ მიხვდა მის მნიშვნელობას. ვერავინ გააანალიზა, რომ ეს მხოლოდ საფეხბურთო წარმატება კი არა, გაცილებით დიდი მოვლენა იქნებოდა ქვეყნისთვის.
12 ნოემბერი საყოველთაო ზეიმის დღედ უნდა ქცეულიყო, ჩვენ კი ის პოლიტიკას გადავაყოლეთ. არცერთი ბანერი, დროშა, არანაირი მუხტი ქალაქის ქუჩებში. სამწუხაროდ, მთავრობა ვერ მიხვდა რა მატჩი იყო, მედიაც არ დაეხმარა ამის გაგებაში. ხომ ვუყურებთ ტელევიზორს? ხომ ვხედავდით რაც ხდებოდა ქვეყანაში. კობახიძე და მელია უფრო მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა.
ფეხბურთის ფედერაციაც დაიბნა. ორ ცეცხლს შუა აღმოჩნდენ. ფიქრობდნენ, რომ გულშემატკივრის დაშვებით ვირუსის გავრცელებისთვის არ შეეწყოთ ხელი.
რაც შეეხბა უშუალიდ მატჩს, ნაკრები ფსიქოლოგიურად ჩამოიშალა. გავიგეთ, რომ ჩაკვეტაძე მაგარია, მაგრამ წელიწადზე მეტია ნაკრებში არ უთამაშია. კი, საწყის ეტაპზე დიდი როლი შეასრულა, მაგრამ შემდეგ უკვე გუნდს ვეღარ ეხმარებოდა და ფინალამდეც დანარჩენი ბიჭებით მივედით. ხვიჩა კვარაცხელია უდავოდ ნიჭიერია და დიდი მომავალი აქვს, მაგრამ 12 ნოემბერს არცერთი არ გვყავდა. გუნდმაც აღარ იცოდა რა ექნა. ყველა მათ ეძებდა პასისთვის, ამ დროს კი ისინი მოედანზე არ იყვნენ. თითქოს, ყველაფერი მათზე იყო დამოკიდებული.
რა პერსპექტივას ვხედავ? რთულია ახლა ამაზე საუბარი, მაგრამ ახალი წელი მოდის და ახალი იმედებით უნდა ვიყოთ. აგერ, 2023 წელს საქართველო ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატს უმასპინძლებს და ეს მეტად სასიხარულო ამბავია“ – ამბობს შოთა არველაძე.
