სპორტსმენის, ისევე როგორც ნებისმიერი პროფესიის ადამიანის ცხოვრება ერთი დიდი რუტინაა, რომელიც საბოლოო ჯამში მაინც მოგონებებისგან შედგება. სპორტში სიხარულიც უხვადაა და იმედგაცრუებაც, მწვერვალზე ასვლაც და დაცემაც.
სულაც არ არის სავალდებულო ვარსკვლავი იყო. თავისი ტკბილ-მწარე მოგონებები ყველა სპორტსმენს აქვს, რომელსაც წლების შემდეგ მემუარებში წერენ ან ჟურნალისტებს ანდობენ.
Primesport-ი იწყებს რუბრიკას – „სპორტული მოგონებები“, სადაც პერიოდულად ლეგენდარული ან შესაძლოა ბევრისთვის უცნობი, მაგრამ მაინც მნიშვნელოვანი სპორტსმენების ამბებს გაეცნობით, რომელიც ვფიქრობთ მკითხველისთვის საინტერესო უნდა გამოდგეს.
“მაისური 34 წელია მაქვს და არასოდეს მდომებია მისი გაყიდვა. მე მომწონს ის ფაქტი, რომ ჩემია. წარმოუდგენლად სენტიმენტალურია ჩემთვის.
ხალხი გაუჩერებლად მიკაკუნებდა კარზე, მირეკავდნენ რადიოდან, ტელევიზიებიდან, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.
ეს ყველაფერი ჩემთვის არაკომფორტულია. ინტერნეტში ვკითხულობდი, როგორ წერდა ხალხი ჩემზე, რომ თითქოს მილიონებს ვითხოვდი და ფულზე ვნადირობდი. ეს ჩემთვის შეურაცხმყოფელია. ის არ იყიდება!
ეს სტივ ჰოჯია. ინგლისის ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი, რომელიც მარადონს მაისურს ფლობს. სავარაუდოდ დიადი არგენტინელის მაისური სხვა არაერთ ფეხბურთელსაც ექნება. ყოველი მატჩის შემდეგ, ფეხბურთელებს შორის მაისურის გაცვლა ხომ ჩვეულებრივ ამბად ითვლება და არავის უკვირს, თუმცა მაისურსაც ხომ გააჩნია? სტივ ჰოჯს კი სწორედ ის მაისური ხვდა წილად, რომელიც დიეგოს 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ინგლისთან მატჩში ეცვა.
აღსაღნიშნია ის ფაქტი, როცა მეორე გოლის დროს მარადონამ სხვებთან ერთად ჰოჯი ჩამოიცილა. ინგლისელი ფეხბურთელი გაჩერდა, არ აყვა არგენტინელს და აღარ უცდია მისთვის ხელი შეეშალა, რაზეც ხშირად აკრიტიკებენ. ჰოჯი კი უკვე წლებია თავს იმით იმართლებს, რომ როცა ზღვის დონიდან ათასობით მეტრით ხარ დაშორებული და საათზე მეტია თაკარა მზის ქვეშ თამაშობ, რთულია ორგანიზმი ბოლომდე დაგემორჩილოს.
“ფილტვებში ჰაერი აღარ მქონდა.” – ამბობს ვეტერანი ინგლისელი ფეხბურთელი.
პირველი გოლის დროსაც, ასევე ჰოჯმა გადააწოდა ბურთი შილტონს, რომელიც ლეგენდრაულმა დიეგო მარადონამ ინგლისელთა კარში ხელით გაიტანა.
