რომელიმე ჩოგბურთელზე თუ შეიძლება ითქვას უიღბლოაო, ერთ-ერთი პირველი ხუან მარტინ დელ-პოტრო გაგვახსენდება. ვინმე ალბათ შემოგვედავება, კაცს დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული, უამრავი ჩოგბურთელი რომ ოცნებობსო, მაგრამ ყველაფერი ხომ ჯილდოებით არ განისაზღვრება.
არგენტინელი თანამედროვეობის უდავოდ გამორჩეული და ნიჭიერი ჩოგბურთელია, თუმცა მისი საუკეთესო წლები ტრავმებთან მუდმივ ჭიდილში გაილია. დელ-პოტროს რომ ეს პრობლემა არ ჰქონოდა ვეჭვობთ კიდევ არაერთხელ შეძლებდა რომელიმე მეიჯორის მოგებას, ახლა კი ოდენ 2009 წლის ამერიკის ღია პირველობაზე ჩემპიონობით იწონებს თავს.
ხუან მარტინ დელ-პოტროს, რომელმაც ჯერ მაჯაზე, შემდეგ კი მუხლზე არაერთი ოპერაცია გადაიტანა ბუენო-აირესში ერთ-ერთ ღონისძიებაზე უმასპინძლეს, სადაც ის მიწვეული იყო როგორც არგენტინის ათწლეულის საუკეთესო სპორტსმენი.
„ვფიქრობ რომ ეს ჩემი წელი უნდა იყოს. ვგულისხმობ დიდ ჩოგბურთში დაბრუნებას. ოლიმპიური თამაშები მაძლევს ძალას არ დავნებდე. მსურს ტოკიოში ვიასპარეზო. ეს ჩემი უმთავრესი მოტივაციაა.
მუხლი და მასთან დაკავშირებული პრობლემები უდიდეს დაბრკოლებას მიქმნის, მაგრამ ჯერ არ შემიძლია ჩემი საჩოგბურთო ისტორია დავასრულო. ვგრძნობ, რომ ამ სპორტისთვის კიდევ შემიძლია რაღაც გავაკეთო. ამიტომაც არ ვნებდები. მსურს კარიერა სწორ დროს და ვითარებაში დავამთავრო და არა ჯანმრთელობით გამოწვეული პრობლემები გამო“ – ამბობს ხუან მარტინ დელ-პოტრო.
