2006 წლის მუნდიალის ფინალი, უფრო სწორად იმ მატჩში განვითარებული მოვლენები არა მხოლოდ ფეხბურთის, სპორტის ამ სახეობისადმი ინდეფერენტულად დამოკიდებული ადამიანების განსჯის საგანი გახდა. იმ ინციდენტზე ბევრი ითქვა და დაიწერა. ზიზუმ წიგნიც კი დაწერა სახელწოდებით „რა მითხრა მატერაციმ“.
წლების შემდეგაც, გერმანიაში გამართულ იმ მსოფლიო ჩემპიონატს საფეხბურთო ბატალიებზე მეტად, ზინედინ ზიდანის მატერაცისადმი რქენით უფრო იხსენებენ. ვიღაც ზიზუს ამტყუნებს, ზოგიც პირიქით საქციელს უწონებს, ბევრი მატერაცისაც მიწასთან ასწორებს. არავინ იცის რა იქნებოდა იმ ფინალური მატჩის დამატებითი დროის დასაწყისშივე ფრანგთა დიდებული ათიანი მსაჯს რომ არ გაეძევებინა. ვინძლო, საფრანგეთის ნაკრების გულშემატკივრებს მეორე მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულამდე ლოდინი 2018 წლამდე არ დასჭირვებოდა.
2006 წლის მუნდიალის გადამწყვეტ მატჩში იტალიის წინააღმდეგ საფრანგეთის ნაკრების რიგებში ვილი სანიოლიც თამაშობდა, რომელიც უკვე ჩვენთვის შინაური კაცია. ის ხომ საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელი გახდა. ისე, ვილი სანიოლის დინამო არენაზეც ურბენია, როდესაც 2006 წელს, საფრანგეთის ნაკრებთან ერთად თბილისში ჩამოვიდა და ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში თავისიანებთან ერთად ჯვაროსნებს 3:0 მოუგო. ახლა კი ამავე სტადიონის სარბენ ბილიკებზე მოუწევს დგომა და ქართველი ფეხბურთელების დამოძღვრა.
დავუბრუნდეთ ისევ 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალს და ზიდანი-მატერაცის დაპირისპირებას. ამას წინათ, ვილი სანიოლიმ უცხოურ მედიასთან სწორედ ის ფრანგთათვის ცუდად მოსაგონარი დაპირისპირება გაიხსენა.
„ის მუნდიალი ჩემი საუკეთესო მოგონება უნდა გამხდარიყო, მაგრამ მოხდა პირიქით. 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი ძალიან მწარედ განვიცადე. ჯერ იყო და ზიდანიდ მიერ შესრულებულ იმ პენალტზე კინაღამ გადავირიე. ვიფიქრე რომ ის ჭკუიდან შეიშალა, მაგრამ როდესაც გაიტანა დავმშვიდდი და გადავეხვიე.
სამწუხაროდ იტალიამ მალევე გაგვითანაბრა, მატჩი ფრედ მორჩა და დამატებით დროში გადავიდა, ხოლო შემდეგ რაც მოხდა სამუდამოდ შევიდა მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიაში.
მთელმა მსოფლიომ იცოდა, რომ ზინედინ ზიდანისთვის ის ბოლო მატჩი იყო. მან ტურნირის დაწყებამდე განაცხადა, რომ საფეხბურთო კარიერას ასრულებდა. ამიტომაც გამაოგნებელი და გასაოცარი იყო თუ როგორ წამოეგო მატერაცის პროვოკაციას. მან თავისი დიდებული კარიერა ასე სკანდალურად დაასრულა – ის მოედნიდან გააძევეს და თან რა დროს? მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში.
მატჩის შემდეგ გასახდელში გულდაწყვეტილ ბიჭებს ხედავ. არაფრის მოსმენა არ მინდოდა, საშხაპეში შევედი, შემდეგ კი სიგარეტს ღერი-ღერზე ვეწეოდი.
მე ზიზუს 2 წელი არ ველაპარაკებოდი. იმ ქმედების გამო მასზე ძალიან ნაწყენი ვიყავი. შემდეგ დავოჯახდი, ცოლი მოვიყვანე. ჩემმა მეუღლემ მირჩია, რომ ქორწილში ზიდანიც უნდა დამეპატიჟებინა. დიდი ხნის პაუზის შემდეგ მე მას დავურეკე, მაგრამ იმ საღამოს წვეულებაზე მოსვლა ვერ შეძლო. ზიზუ დილით მაინც მოვიდა და მე ეს ძალიან მესიამოვნა. მან მომილოცა. ჩვენ ბევრი ვისაუბრეთ და ასე განვაახლეთ მეგობრობა“ – იხსენებს ვილი სანიოლი.
